Holle weg

Wanneer men de Koppenberg via de kasseien bewandelt merkt men al vlug dat het een holle weg is. Als gevolg van de verschillende hardheid van de bodemsoort verloopt het traject van een weg zoals de gekasseide Koppenberg anders. Een holle weg vindt men alleen wanneer helling waarin de weg loopt ook voldoende steil is. De hoogte van de bermen, of de diepte van de weg zoals u wilt, neemt toe naarmate de helling steiler en de weg langer is.

De aanwezigheid van een knik in het hellingspercentage en de diepte van de holle weg is het gevolg van het voorkomen van de top van een klei- of zandsteenlaag.
Op al deze trajecten zorgde het gebruik ervan voor het slijten van de begroeiing en het eroderen van de bodem. Het stappen van mensenvoeten, poten van lastdieren en later vee, het rollen van karrewielen maakte de bovenste grondlaag los. Afhankelijk van de hardheid werd er meer of minder los gepeuterd en door regen weggespoeld. Hoe steiler de helling, hoe gemakkelijker er grond wegspoelt. De Koppenberg is uiteraard een van die steile hellingen. Hetzelfde fenomeen van holle wegen treft men aan op de gekasseide Taaienberg te Etikhove of de Ladeuzehelling of de Hekkenbrugstraat in Leupegem.

<< Schijfjes || Oude Belgen Flandriens? >>